Αυτοκόλλητα Athens Club

5 Δεκεμβρίου 2008

O δρόμος που επιλέξαμε στις 14 Αυγούστου 2008, ξέραμε πως δεν θα ήταν στρωμένος με λουλούδια. Από την άλλη μεριά οφείλουμε να ομολογήσουμε πως δεν περιμέναμε να βρούμε τόσα πολλά αγκάθια. Είναι επίσης δεδομένο, πως τα αγκάθια δεν θα μπορούσαν να μας πτοήσουν στο ελάχιστο. Οι αγώνες μιας ολόκληρης δεκαετίας για τον αγέρωχο κυματισμό της βυσσινί σημαίας με το άλογο, εκεί στην καρδιά της Αθήνας, μας έχουν προικίσει με αξιοζήλευτα αποθέματα αντοχής στον πόνο κάθε μορφής.

Με βάση λοιπόν την διαδρομή μας, αλλά και τον σεβασμό που τρέφουμε στην ιστορία των MONSTERS, είμαστε υποχρεωμένοι να καταδικάσουμε με τον πλέον απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο το περιεχόμενο μιας ανώνυμης γελοίας επιστολής που έφτασε στα χέρια τους και για την οποία, όλος παραδόξως, χρεωθήκαμε την συγγραφή. Είμαστε υποχρεωμένοι να πράξουμε το αυτονόητο, αφού για κάποιους κριθήκαμε, αυτοδικαίως και εν αγνοία μας, ως ένοχοι. Και πιο συγκεκριμένα ενοχοποιήθηκαν τρία μέλη μας άδικα και αβάσιμα ως οι συγγραφείς. Τα όσα αναφέρονται στην επιστολή είναι τουλάχιστον κακόβουλα και ανήθικα. Το κείμενό της δεν προσφέρει τίποτα περισσότερο από δηλητήριο, το οποίο φέρνει διχασμό, διχόνοια, οργή. Αν ο/οι συντάκτης/ες ήθελε να πετύχει κάτι, τον/τους πληροφορούμε πως πέτυχε να δημιουργήσει μια τεταμένη κατάσταση που μόνο σε κακό θα μας βγάλει. Μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ένα τεράστιο πλήγμα για τους οπαδούς της ΑΕΛ το οποίο δυστυχώς θα είναι πολύ βαρύ.

Καταδικάζουμε λοιπόν και τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκε το κείμενο, αλλά και τα όσα αναγράφονται σε αυτό.

Φαίνεται πως η ενότητα έχει μπει για τα καλά στο στόχαστρο. Για να προλάβουμε μελλοντικές παρόμοιες κινήσεις, αλλά και εκ νέου επιπόλαια συμπεράσματα, επαναλαμβάνουμε για πολλοστή αλλά και τελευταία φορά, πως ο Σ.Φ. ΑΕΛ ATHENS CLUB, εκφράζεται αποκλειστικά και μόνο, μέσω των επίσημων ανακοινώσεων που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ή στα έντυπα ΜΜΕ τα οποία έχουμε επιλέξει για την προβολή των θέσεών μας ή μέσω των κατ΄ ιδίαν τοποθετήσεων των εξουσιοδοτημένων εκπροσώπων του συνδέσμου μας.

Δεν φοβηθήκαμε ποτέ να δηλώσουμε ξεκάθαρα τις απόψεις μας και ούτε πρόκειται να το κάνουμε και σε αυτή τη δύσκολη για όλους μας περίοδο. Ο διάλογος είναι πάντοτε η μόνη λύση.

Στις 7-12-2008, η αγαπημένη μας ομάδα δίνει ένα δύσκολο αγώνα στην Νέα Σμύρνη. Στα πλαίσια της απόδειξης, για μία ακόμη φορά, της απόλυτης δέσμευσης μας στην ΕΝΟΤΗΤΑ όλων των οπαδών της ΑΕΛ, ο σύνδεσμός μας ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ την παρουσία των μελών του Σ.Π, Σ.Π και Α.Τ. στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης για την συγκεκριμένη ημέρα. Ζητούμε την κατανόηση των συγκεκριμένων μελών μας, για το γεγονός ότι μετά από μία εβδομάδα εργασίας και προσμονής για την ΑΕΛΑΡΑ, εμείς τους στερούμε το οξυγόνο του μυαλού και της ψυχής τους. Τα υπόλοιπα μέλη του συνδέσμου μας αποφασίστηκε όπως πράξουν ελεύθερα και κατά συνείδηση, όσον αφορά την παρουσία τους στο γήπεδο ή την ραδιοφωνική ακρόαση του αγώνα μαζί με τα αδέρφια μας στα γραφεία του Συνδέσμου μας. Τα πανό του Συνδέσμου δεν θα κρεμαστούν στο γήπεδο ως ένδειξη συμπαράστασης στα μέλη μας και στην απόφαση να προβούμε σε αυτήν την πρωτοφανή ενέργεια.
Δεν θα θέλαμε να δημιουργηθεί το παραμικρό πρόβλημα στην εξέδρα μας ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο με άσχημα για όλους και ίσως και για την ομάδα μας αποτελέσματα.

Κλείνοντας, ζητούμε την κατανόηση όλων των φιλάθλων της ΑΕΛ, για το γεγονός ότι η παραπάνω απαγόρευση αποτελεί την τελευταία μας κίνηση όσον αφορά την απόδειξη των ενωτικών μας προθέσεων. Δε θα επιτρέψουμε τις προσπάθειες και τις μεθοδεύσεις ορισμένων για την υποστολή της Βυσσινί Σημαίας στο κέντρο της Αθήνας. Αυτό είναι κάτι που δεν θα συμβεί ποτέ.

Σ.Φ. ΑΕΛ ATHENS CLUB

Χρέος

ΒΡΟΧΗ

Ημερομηνία: 11 Νοεμβρίου 2008

ΒΡΟΧΗ

Η πρόβλεψη της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας για το Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008, είναι ευοίωνη για τους αγρότες και δυσοίωνη για τους καναπέδες. Προβλέπεται βροχή στον κάμπο, που δίνει ζωή στα χωράφια, αλλά μουχλιάζει τους καναπέδες. Αλήθεια, υπάρχει τίποτα καλύτερο σε αυτή τη ζωή από το να είσαι Σάββατο απόγευμα στο συννεφιασμένο Αλκαζάρ και να φωνάζεις για την ηλιαχτίδα της ζωής μας, την μοναδική ΑΕΛΑΡΑ μας?

Όλοι όσοι πορευόμαστε με αξιοπρέπεια μέσα στον βάλτο που λέγεται Ελληνικό ποδόσφαιρο, φοράμε βυσσινί κασκόλ στο λαιμό. Όλοι εμείς που έχουμε ζήσει όλα τα συναισθήματα του κόσμου στα άκρα με την ΑΕΛ, έχουμε υποχρέωση να είμαστε εκεί, στο Αλκαζάρ, δίπλα της το απόγευμα του Σαββάτου. Η ήττα από τον Εργοτέλη, είναι η πιο φτηνή δικαιολογία για κάποιον που θέλει να μουχλιάσει στον καναπέ του. Όποιος πτοείται από κάτι τόσο ασήμαντο, πρέπει να ψάξει βαθιά μέσα του και να αναρωτηθεί αν αξίζει να λέει πως είναι ΑΕΛ.

Ας βρέξει λοιπόν. Μακάρι να βρέξει.

Η βροχή θα μας κάνει να τραγουδάμε πιο πολύ, πιο δυνατά.

Η βροχή θα αποκαλύψει τους θλιβερούς επαρχιώτες που γεμάτοι συμπλέγματα θα είναι ανάμεσά μας, ευχόμενοι να χάσει η ΑΕΛ.

Η βροχή θα ξεπλύνει όλες τις κακές εμφανίσεις και θα δώσει το σήμα για μία νέα αρχή στην ομάδα.

Η βροχή θα αποκαλύψει το τριφύλλι κάπου εκεί στο γρασίδι του Αλκαζάρ.

Θα το πατήσουμε το τριφύλλι, όπου και αν πάει να φυτρώσει. Οι παίκτες της ΑΕΛΑΡΑΣ στο χόρτο και εμείς στα περήφανα τσιμέντα του Αλκαζάρ, στα τσιμέντα που δεν ανέχονται προσκυνημένους.

Η έμπρακτη απόδειξη της αγάπης προς την ΑΕΛ μας αφορά όλους. Ας είμαστε όλοι δίπλα της για μία ακόμη φορά. Και θα είμαστε.

Σ.Φ. ΑΕΛ ATHENS CLUB

Ρίγος

Η οπτική του γηπέδου από τα επάνω διαζώματα του ΟΑΚΑ δεν είναι η καλύτερη δυνατή, ιδίως όταν προσπαθείς να διακρίνεις τι γίνεται στο απέναντι τέρμα. Το κέρμα όμως του διαιτητή Κάκου, ήταν με τους οπαδούς της ΑΕΛ και έτσι τους έδωσε το τέρμα της Αεκ από την δική τους πλευρά για το δεύτερο ημίχρονο. Η μπάλα έφυγε με δύναμη από το πόδι του Σαρμιέντο. Κάποιος φώναξε «Γκολ». Θαρρείς ότι αυτό το άψυχο φουσκωμένο πετσί τον άκουσε και αποφάσισε να χτυπήσει στο πόδι του Ζουράφσκι αλλάζοντας πορεία και περνώντας αργά και βασανιστικά δίπλα από τα πόδια του Σάχα. Κάπου εκεί ο χρόνος σταμάτησε.

Οι ιαχές των πανηγυρισμών ακολουθήθηκαν από έντονη βραχνάδα και δακρυσμένα από χαρά μάτια, αλλά και από μία σειρά από απόπειρες για την εξήγηση όλων όσων συνέβησαν. Πολλοί μίλησαν για «θεία δίκη» και «μάλωναν» με τους ψυχραιμοτέρους που μιλούσαν για μία απλή ανταμοιβή της αγωνιστικής εικόνας. Οι διαφωνίες όμως σταματούσαν όταν αναλύονταν το αποτέλεσμα της εκπληκτικής βραδιάς. Το αποτέλεσμα δεν ήταν άλλο από την ΔΙΚΑΙΩΣΗ της ΑΕΛ και του ανυπέρβλητου λαού της.

ΔΙΚΑΙΩΣΗ για:

• Τις «μεταφυσικές» περυσινές ανησυχίες του Κασναφέρη, εκεί μέσα στην ατέλειωτη βροχή, καθώς και την καθεστωτική αντίληψη του αντιπάλου
• Τις επαγγελματικές «ανησυχίες» του τέως προπονητή που οδήγησαν στο διαρκές περυσινό κρυφτούλι, με αποκορύφωμα το αποτυχημένο λογύδριο της Μ. Πέμπτης
• Την συνετή διαχείριση της περυσινής «κρίσης» από την διοίκηση και την ταχύτατη αποκατάσταση της εμπιστοσύνης προς αυτήν
• Το πάθος των ποδοσφαιριστών που αφουγκράστηκαν τον παλμό του λαού της ΑΕΛ και αποφάσισαν να σβήσουν τις αγωνιστικές παρασπονδίες της προηγούμενης αγωνιστικής
• Το εξαιρετικό «διάβασμα» του αγώνα από το τεχνικό επιτελείο
• Την ατέλειωτη ταλαιπωρία των οπαδών της ΑΕΛ που αναγκάστηκαν να περιφέρονται με τα λεωφορεία από νωρίς το πρωί της Κυριακής, ωσάν να πήγαιναν επιστράτευση
• Την απίστευτη κερκίδα που νίκησε κατά κράτος τους γηπεδούχους. Πόσο φτωχό και άδειο φαίνεται ακόμη και το ΟΑΚΑ μπροστά στην ψυχή και το πάθος μας, όταν αποφασίσουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας…

Η επόμενη ημέρα μας βρίσκει γαλήνιους και συνάμα έτοιμους για την επόμενη μάχη. Το ματς με την Αεκ αποτελεί πλέον μία πολύ γλυκιά ανάμνηση, αλλά και μία απόδειξη για το τι μπορεί αν επιτευχθεί αν ΑΕΛ και κόσμος πορεύονται μαζί. Η ΑΕΛ έδειξε πως μπορεί. Απομένει να γεμίσει το Αλκαζάρ. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε εμείς. Το χρωστάμε στην ΑΕΛ, κυρίως γι΄αυτό το γλυκό ρίγος που ακόμη νιώθουμε όταν θυμόμαστε την μπάλα να περνά, περήφανα και σαδιστικά, την γραμμή του τέρματος.

Ο χρόνος σταμάτησε εκεί. Θα ξεκινήσει πάλι να μετρά το ερχόμενο Σάββατο στο παιχνίδι με τον Πανθρακικό στο Αλκαζάρ. Ας είμαστε όλοι εκεί. Το χρωστάμε στην μεγάλη μας ομάδα.